Badacze z Uniwersytetu w Tokio potwierdzili, że ochłodzenie klimatu, jakie zaczęło się 1500 lat p.n.e. było główną przyczyną gwałtownego spadku populacji Japonii pod koniec okresu Jōmon. Swoje wnioski opierają na badaniach genetycznych.

Jōmon i Yayoi to dwie główne populacje przodków współczesnych Japończyków. Od nich wzięły się też nazwy okresów historii kraju. Okres Jōmon trwał w latach 12 000 p.n.e. do 300 p.n.e. Po nim nastąpił trwający do 300 r. n.e. okres Yayoi. Po 1500 r. p.n.e. rozpoczęło się ochłodzenie klimatu. Spowodowało to klęskę głodu u ludzi Jōmon, prowadzących zbieracko-łowiecki tryb życia. Szacuje się, że ich populacja zmniejszyła się od 1/3 do nawet połowy. Wówczas na terenie Japonii zaczęli się osiedlać Yayoi, potrafiący uprawiać ryż, co spowodowało znaczący wzrost liczy ludności.

Teraz naukowcy z Uniwersytetu w Tokio po przewodnictwem Jun’a Ohashi przyjrzeli się, czy badania genetyczne potwierdzą dotychczasowe ustalenia historyków. W tym celu przeanalizowano sekwencje całego chromosomu Y u 345 japońskich mężczyzn. Według naukowców, wyniki w postaci sieci bayesowskich wskazują na wyraźny spadek populacji, po którym nastąpił później jej wzrost. Najnowsza analiza chromosomów Y wspiera zmianę populacji wskazywaną przez liczbę i wielkość starożytnych miejsc z różnych epok – powiedział Ohashi.

Zatem po raz pierwszy przedstawiono dowody genetyczne pokazujące, że zmiany klimatu i populacji nastąpiły jednocześnie.

Chłodniejszy klimat w późnym i końcowym okresie Jōmon mógł doprowadzić do braku żywności wśród ludu Jōmon, a uprawa ryżu, znana Yayoi, mogła pomóc w odbudowie populacji.

Źródła: nature.com, asahi.com, wikipedia.org

Bartłomiej Kmiecik