12 maja 2008 roku w Warszawie zmarła Irena Sendler ps. „Jolanta”

Irena Sendler urodziła się 15 lutego 1910 roku w Warszawie. Była córką działacza PPS, lekarza Stanisława Krzyżanowskiego. Przed II wojną światową studiowała polonistykę na UW. W tym czasie działała czynnie w Związku Młodzieży Demokratycznej oraz wstąpiła do PPS. Podczas okupacji pracowała w Ośrodku Opieki nad Matką i Dzieckiem, a następnie w warszawskim Wydziale Opieki Społecznej. 

Od 1943 roku kierowała referatem dziecięcym Rady Pomocy Żydom „Żegota”, ratującym dzieci m. in. z getta warszawskiego. Po decyzji o likwidacji getta, w przebraniu pielęgniarki, przemycała je na stronę aryjską jako ofiary tyfusu. Dzieci przeprowadzano przez przechodni gmach Sądów na Lesznie oraz przemycano na różne sposoby np. wynoszono w kubłach i workach na śmieci. Następnie Sendlerowa organizowała im schronienie w polskich rodzinach, sierocińcach i klasztorach. W ten sposób uratowała 2500 dzieci, których zaszyfrowane i ukryte w słoiku dane przetrwały wojnę i pomogły przywrócić tożsamość. 21 listopada 1943 roku została aresztowana przez Gestapo. Była torturowana na Pawiaku. Skazana na karę śmierci, uniknęła rozstrzelania dzięki wpłaconemu przez „Żegotę” okupowi.

Po II wojnie pracowała w wydziale opieki miasta stołecznego Warszawy. Wciąż aktywną społecznie i charytatywnie Sendlerową nękał Urząd Bezpieczeństwa. W latach 1948–1968 należała do PZPR, z której to wystąpiła po wydarzeniach marcowych. W 1965 roku została uhonorowana tytułem Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata, w 2001 roku Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, a w 2003 roku Orderem Orła Białego. Ostatnie lata życia spędziła w gościnie w domu prowincjalnym Bonifratrów w Warszawie. W 2009 roku na podstawie jej życiorysu nakręcono film pt. „Dzieci Ireny Sendlerowej” w reżyserii Johna Kenta Harrisona. 

(Irena Sendler, fot. PAP)

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*