Japońscy naukowcy z Uniwersytetu Yamagata poinformowali o odkryciu 143 nowych geoglifow na pustynnym płaskowyżu Nazca w Peru. Starożytne ornamenty o niewyjaśnionej funkcji osiągają rozmiary od 50 do 100 m średnicy.

Rysunki te przedstawiają koty, wielbłądy i inne zwierzęta, a także postacie ludzkie. Jeden z nich ukazuje dwugłowego węża pożerającego ludzi. Badacze z japońskiego Uniwersytetu Yamagata dokonali odkrycia geoglifow wykonując prace terenowe i analizując dane 3D o wysokiej rozdzielczości przy użyciu sztucznej inteligencji we współpracy z ośrodkiem badawczym IBM (Thomas J. Watson Research Center).

143 geoglify stanowią uzupełnienie ponad 1000 starożytnych ziemnych ornamentów odkrytych już w regionach Nazca w południowym Peru. W skład odkrytych do tej pory rysunków wchodzi 800 linii prostych, ponad 300 wzorów geometrycznych i prawie 70 geoglifow zwierzęcych i roślinnych. Linie i geoglify Nazca zajmujące obszar ok. 27 km kw stanowią obiekt światowego dziedzictwa UNESCO.

Zaczęto uczyć algorytm sztucznej inteligencji jak rozpoznawać rysunki i ich położenie na płaskowyżu. W tym przypadku nieoceniona okazała się pomoc maszyny.

W czasie nauki, maszyna ta samodzielnie wykryła 143 geoglif. I to pierwsze takie wydarzenie w historii i na pewno nie ostatnie, ponieważ ośrodek badawczy IBM podpisał umowę o dalszej współpracy z uczelnia Yamagata z Japonii na wykorzystanie do dalszych badan systemu IBM Pairs Geoscope.

Rysunki należą do dwóch typów neoglifow. Typ A maja ponad 50 m, z kolei typ B, jest najstarszy, tworzony między rokiem 100 p.n.e. a 200 n.e. Jak zakładają badacze, typ A i typ B służyły różnym celom.

2000 lat temu ludzie żyjący na płaskowyżu Nazca najbardziej na świecie cenili wodę. To właśnie wokół niej zorientowane były ich obrzędy religijne. Johan Reinhard, antropolog, w latach 80 – tych ubiegłego stulecia postawił teorie: główny cel linii z Nazca miał związek z kultem górskich bóstw ze względu na ich powiązania z woda.

W swojej książce pt: ”The Nazca Lines: A New Perspective on Their Origin and Meaning” ( Linie z Nazca – nowe spojrzenie na ich powstanie i sens ), Reinhard napisał: ”Jest możliwe, że linie stanowiły element modlitw i ofiar składanych przez andyjskie ludy bóstwom mającym władzę nad deszczem. Wydaje się prawdopodobne, że większość linii nie wskazuje niczego na horyzoncie geograficznym lub niebieskim, tylko prowadzi do miejsc, w których odprawiano rytuały mające zapewnić wodę i plony”.

Rysunki typu A, to najczęściej zwierzęta, które były miejscami kultu. Dziś można tam znaleźć najwięcej skorup po naczyniach ofiarnych. Nawet małe, 5 – metrowe geoglify służyły jako drogowskazy prowadzące do tych większych.

Źródło: national-geographic.pl                                                                                

Karolina Deska