28 kwietnia 1520 roku król Polski Zygmunt I Stary wydał w Toruniu ordynację dotyczącą organizacji i rozmieszczenia oddziałów obrony potocznej na Rusi i Podolu

Obrona potoczna była organizacją mającą na celu obronę południowo-wschodnich kresów przed najazdami Tatarów, Mołdawian i Turków. Wywodziła ona swoją nazwę od terminu obrony potocznej, czyli ruchomej. Wojska tej formacji miały charakter stały, gdy w tym czasie inne oddziały były zaciągane doraźnie.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*