Córka generała i piosenkarki | Recenzja

Anna Maria Anders, Córka generała i piosenkarki

Czasami relacje dzieci na temat znanych rodziców są cenniejsze i ciekawsze od autobiografii czy badań historyków. Czy tak samo jest ze wspomnieniami Anny Marii o ojcu, generale Władysławie Andersie? Czy można w tym przypadku mówić o obiektywnej ocenie?

Wydawnictwo LTW w zeszłym roku wydało książkę Anny Marii Anders pt. Córka generała i piosenkarki. Trudno określić charakter tej pozycji. Nie jest to na pewno biografia Władysława Andersa, nie jest to też życiorys córki polskiego dowódcy – Anny Marii. Na 300 stronach przeplatają się relacje i kalendarium z życia polskiej emigracji w Londynie. Oczywiście wszystko koncentruje się wokół życia autorki, która dzieli się z czytelnikami niekiedy bardzo osobistymi wspomnieniami na temat swojej rodziny.

Drugim, prawie niezauważalnym twórcą koncepcji i układu książki jest Roman Dziewoński, który prawie przez 2 lata rozmawiał z Anną Marią Anders. W tej pozycji pominął swoje pytania, oddając głos tytułowej córce generała i piosenkarki, aby jak najwierniej oddać styl, tempo i dynamikę jej wypowiedzi.

Książka została podzielona na kilkadziesiąt krótkich rozdziałów, w których Anna Maria Anders opowiada o swoim życiu, roli jaką odegrali w wychowaniu ojciec i matka Irena, pseudonim artystyczny Renata Bogdańska, druga żona Władysława Andersa. Opowiada o bolesnych doświadczeniach choroby i starości polskiego dowódcy spod Monte Cassino, ale także o jego słabostkach, wadach i zaletach. Przedstawia też swój punkt widzenia na sprawy, które działy się w „polskim piekiełku emigracyjnym”. Nie jest to jednak w żaden sposób pozycja demaskatorska, szkalująca lub piętnująca kogoś lub coś. Przeciwnie, ciepło i nostalgicznie opowiada o domu rodzinnym, ale bez ideologizowania

Książka została opatrzona wieloma zdjęciami z życia prywatnego Andersów. Czasami wydaje się, jakby czytelnik został zaproszony do oglądania rodzinnego albumu. Momentami jest ich nawet za dużo, bo odrywają od czytania. W tekst Anny Marii Anders i fotografie zostało wplecione też kalendarium wydarzeń od jej narodzin (1950 r.) do 1970, czyli śmierci generała Andersa. Dzięki czemu łatwiej odnaleźć się w chronologii wydarzeń w Polsce i na świecie. Na koniec książki dołączono również materiały z archiwów IPN, które miały szkalować jej ojca, jego przemówienia, a także wspomnienia innych osób o bohaterze II wojny światowej.

Odpowiadając na początkowe pytania Córka generała i piosenkarki jest bardzo ciekawą pozycją dla osób mniej lub bardziej zainteresowanych biografami bohaterów narodowych. Pokazuje Władysława Andersa jako człowieka, który musiał zmagać się z wieloma trudnościami. Anna Maria nie mitologizuje swojego ojca, a nawet pokazuje jak z pozoru banalne sprawy kształtują człowieka.

Wydawnictwo LTW

Ocena recenzenta: 5/6

Piotr Burak

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*