3 października br. o godz. 12:00 w Warszawie, w patio budynku Senator przy ul. Bielańskiej 12 odbędzie się uroczyste otwarcie wystawy „Z dumą o przeszłości, z odwagą o przyszłości” prezentującej zbroję husarską z przełomu XVII/XVIII w. Natomiast od 10 października br. eksponat będzie można oglądać w Muzeum Mazowieckim w Płocku (ul. Tumska 8). Wernisażom będą towarzyszyły wystawy czasowe. Zakup zbroi dla Muzeum Historii Polski w Warszawie sfinansowała Fundacja ORLEN. Organizatorem wystawy jest PKN ORLEN.

W programie warszawskiego i płockiego wernisażu przewidziano okolicznościowe wystąpienia przedstawicieli Koncernu, dyrektora Muzeum Historii Polski Roberta Kostro, a także profesora UAM dr. hab. Macieja Franza, który przedstawi elementy zbroi husarskiej oraz zdradzi jej tajemnice. Zbroję husarską będzie można podziwiać w Warszawie do 4 października br. do godziny 15:00, natomiast w Płocku do 15 października br. w godzinach otwarcia Muzeum Mazowieckiego. Na wystawę czasową wstęp jest wolny.

Nowożytna zbroja husarska (XVII/XVIII w.) będąca przedmiotem wystawy składa się z szyszaka, napierśnika, obojczyka, naramienników i pary karwaszy. Obiekt pochodzi ze zbiorów słynnej krakowskiej rodziny Kossaków.  W latach 70. XX w. zbroja została zakupiona przez jednego z krakowskich kolekcjonerów od Glorii Kossak, córki malarza Jerzego Kossaka.  Dzięki środkom przekazanym przez Fundację ORLEN kupiło ją Muzeum Historii Polski w Warszawie. W nim finalnie znajdzie miejsce na wystawie stałej.

Data wernisaży zbiega się z rocznicą oblężenia przez Turków Chocimia (2 września – 9 października 1621 r.). Jak podają źródła, po stronie polskiej walczyło m.in. ponad 8 tys. husarzy. Oblężenie twierdzy chocimskiej było ostatnim etapem wojny polsko-tureckiej w latach 1620-1621, nazywanej też – za poetą Wacławem Potockim – wojną chocimską. 9 października 1621 r. podpisano układ, w którym Rzeczpospolita zobowiązała się powstrzymywać napady Kozaków na terytoria tureckie, Turcy zaś – najazdy tatarskie na ziemie Rzeczypospolitej. Główny cel tureckiej inwazji, czyli wymuszenie od Rzeczypospolitej wysokiego haraczu, nie został zrealizowany.  Niedługo potem nieopłaceni tureccy janczarzy zamordowali sułtana Osmana II. Zdaniem części współczesnych historyków tureckich, niepowodzenie chocimskie i zamordowanie sułtana było pierwszym krokiem na drodze ku osłabieniu władzy sułtana i co za tym idzie kryzysu Imperium Osmańskiego.

Fot. Wikimedia Commons