Na Syberii odkryto nietknięty scytyjski „zamarznięty grobowiec”

Naukowcy z Rosji i Szwajcarii prowadzący wykopaliska na południu Syberii zidentyfikowali nietknięty, zamarznięty kurhan, w którym mogą znajdować się groby scytyjskich królów. Pomnik liczący ponad 2800 lat i szerszy niż długość boiska piłkarskiego przypuszczalnie może być najastarszym i najwięszym w regionie.

Scytowie byli końskimi koczownikami, którzy dominowali na rozległym pasie środkowo-europejskich stepów i muraw w okresie od około IX wieku do około I wieku p.n.e. Wśród autsajderów mieli reputację groźnych wojowników. Pisząc w piątym wieku p.n.e., grecki historyk Herodot twierdził, że po bitwie Scytowie robili ze skalpów swoich ofiar płaszcze a z ich czaszek wykonywali kubki do picia. Choć Scytowie nie budowali żadnych osiedli, pozostawiali po sobie ogromne kopce pogrzebowe, które wypełniali złotą biżuterią, bronią, bogato zdobionymi kubkami (niektóre ze śladami narkotyków podobnymi do opium) i innymi grobami. Ponieważ wiele z tych kopców zostało zbudowanych na wiecznej zmarzlinie, niektóre pochówki uległy dosłownie zamarznięciu w czasie (archeolodzy odkryli nawet scytyjskie mumie lodowe).

Od lat siedemdziesiątych XX wieku archeolodzy wykopali kilka kurhanów zwanych kurganami   w dolinie Uyuk w Tuwie, rosyjskiej republice, położonej na północny zachód od Mongolii. Obszar ten jest czasem nazywany syberyjską „Doliną Królów”, nawiązując do starożytnego Egiptu. Kurgany mogły mieć ponad 100 metrów średnicy. Podczas wykopalisk na kurhanie znanym jako Arzhan 2 na początku 2000 roku, archeolodzy odkryli nietknięty grobowiec mężczyzny i kobiety, obok których leżało 9000 złotych obiektów. Gino Caspari, archeolog z Uniwersytetu w Bernie, przeszukiwał zdjęcia satelitarne o wysokiej rozdzielczości z obszaru wokół odkrytych kurganów. Zidentyfikował okrągłą strukturę pośrodku bagna wzdłuż rzeki Uyuk. Z obrazów Caspari dostrzegł, że kurhan najprawdopodobniej miał strukturę promienistą, wykonaną z drewnianych belek lub kłód pod grubą warstwą kamieni. Następnym krokiem było odnalezienie w 2017 roku „zamarzniętego grobowca” przez ekspedycję szwajcarsko – rosyjską. Z ostatniego raportu opublikowanego przez naukowców w czasopiśmie Archaeological Research in Asia wynikało, że „zamrożony grobowiec” był nietknięty i uniknął grabieży dzięki niezwykle trudnej lokalizacji. „Kurgan to pięć godzin ciężkiej jazdy samochodem terenowym z najbliższej osady” – powiedział Caspari w oświadczeniu Szwajcarskiej Narodowej Fundacji Naukowej, która sfinansowała badania.

Zespół pobrał próbki drewna z kurhanu i na podstawie badań radiowęglowodorów ustalił,  że grobowiec pochodzi z około IX wieku p. n. e., będąc jednym z najstarszych w regionie. Jego średnica wynosi 140 metrów.

Do tej pory nie spotkano na terenie Eurazji tej wielkości kurhanu – napisał Caspari i jego współpracownicy. Tego rodzaju zabytki znajdują się w wielkim niebezpieczeństwie, ponieważ wraz  z globalnym ociepleniem wzrasta ryzyko ich zniszczenia. W ciągu następnych lat należy zdaniem naukowców przeprowadzić badania archeologiczne na szeroką skalę, w celu wykopania kompletnego kurhanu i jego odpowiedniego zakonserwowania, aby zachować go dla potomności.

Źródło: livescience.com

Fot.: fotografia poglądowa (domena publiczna)

Zenon Purta

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*