Pułkownik saperów WP, z-ca komendanta Kedywu AK , żołnierz podziemia antykomunistycznego, prezes ZG WiN, więzień polityczny. Odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari (1944),Krzyżem Niepodległości (1931), Krzyżem Walecznych – czterokrotnie, oraz Srebrnym Krzyżem Zasługi. Kawaler Orderu Orła Białego.
Urodzony 27 października 1900 r. w Żytomierzu. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej.1925-1938 oficer 3 baonu saperów wileńskich.Po kapitulacji stolicy w niewoli, skąd powrócił w październiku 1939 r.Oficer dywersji i sabotażu w Oddziale III Sztabu Służby Zwycięstwu Polski.
Od 1942 r. szef Wydziału Saperów KG ZWZ.1943 r. z-ca komendanta Kedywu KG Armii Krajowej.1943 r. pomagał powstańcom warszawskiego getta.Po kapitulacji Powstania Warszawskiego w niewoli.Od listopada 1945 r. prezes Obszaru Południowego Zrzeszenia Wolności I Niezawisłości.W styczniu 1946 r. prezes II ZG WiN.
Aresztowany 22 sierpnia 1946 r. Otrzymał propozycję współpracy z komunistami, awans do stopnia generała, przyjęcie odznaczeń i innych korzyści – kategorycznie odmówił.
22 października 1946 został aresztowany w Krakowie przez Urząd Bezpieczeństwa, rok później w procesie ZG WiN skazany na karę śmierci, zamienioną następnie na karę dożywotniego więzienia.Zwolniony 22 grudnia 1956 r.
Do kończ swojego życia inwigilowany przez służbę bezpieczeństwa.